| In memoriam Aart van Driesten | ||||
|
||||
|
|
||||
|
11 december 1946 - 12 augustus 2002 |
Aart van Driesten is
niet meer, onze voortreffelijke, vrijwillige kracht. Aart heeft met veel
bewondering een zware ziekteperiode van 1,5 jaar bij zich gedragen.
Op het moment van dit schrijven denk ik terug aan Aart.. Natuurlijk passeren er beelden. Zoals een willekeurige zaterdagmiddag, een middag dat ons eerste elftal juist een competitiewedstrijd op het eerste veld aan het spelen was. Er was veel publiek aanwezig, de ogen waren gericht op het spel, de spanning was te snijden! In mijn ooghoek zag ik op het tweede veld, in de buurt van de middenstip iemand, alleen, voorover gebogen staan. Het was Aart, bezig met de belijningsmachine. Ik bedacht me even, maar besloot om naar hem toe te gaan. Op de middenstip aangekomen, vroeg ik hem nog: hoe gaat het? “Goed hoor, ik moet nog wel even doorwerken”. Nee, vroeg ik, hoe gaat het nu echt met je? “Ik heb best wel veel pijn, geeft hij toe”. We praatten nog wat
verder en op het moment dat ik terugliep, wist ik het zeker: ESC was voor
Aart de omgeving waar hij goed en rustig kon nadenken, de vereniging, de
mensen om hem heen, het aanrommelen, het gaf hem ontzettend veel
voldoening. We zullen Aart
missen. Mede namens iedereen binnen de vereniging, wens ik Martha en
kinderen, heel veel sterkte toe! |
|||
